گوڵزاری پاڕانەوە: کۆمەڵە نزا و دوعایەکی هەڵبژێردراو لە قورئان و سوننەت

ئەم بابەتە گەنجینەیەکی پڕبایەخە لە نزا و دوعا قورئانییەکان و فەرموودە ڕاستەکانی پێغەمبەر (د.خ)، کە بە شێوازێکی ڕەوان و بە وەرگێڕانی کوردی ئامادەکراوە بۆ هەر موسڵمانێک کە بەدوای بەدەستهێنانی خێری دونیا و قیامەتدا دەگەڕێت. ناوەڕۆکەکەی جەخت دەکاتەوە سەر داواکردنی هیدایەت، جێگیربوون لەسەر دین، و پاراستنی مرۆڤ لە فیتنە و ناخۆشییەکان، کە وەک قەڵغانێکی دەروونی وایە بۆ باوەڕداران لە ژیانی ڕۆژانەدا. باشترین سەرچاوەیە بۆ فێربوونی دوعا ڕەواکان بە مەبەستی پاککردنەوەی دڵ و نزیکبوونەوە لە پەروەردگار بەو وشانەی کە لە دەقی وەحیدا هاتوون.

  ( اللَّهُمَّ آتِني الحِكْمَةَ الَّتي مَنْ أُوتِيهَا فَقَدْ أُوتِيَ خَيْرًا كَثِيرًا ) . مقتبس من سورة البقرة، الآية : 269 .

واته‌ : خودایه‌ داناییم پێ ببه‌خشه‌ ؛ ئه‌و داناییه‌ی كه‌ بە هه‌ركه‌سێك ببه‌خشرێت ئه‌وا به‌ڕاستی خێر و پاداشتێكی زۆری پێ به‌خشراوه‌ .

( اللَّهُمَّ ثَبِّتْنِي بِالْقَوْلِ الثَّابِتِ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَفِي الْآخِرَة ) . مقتبس من سورة إبراهيم، الآية: 27.

واته‌ : خودایه‌ جێگیر و دامه‌زراوم بكه‌له‌سه‌ر وتنی ( لا اله الا الله ) له‌ دونیا و له‌کاتى مردن و دواڕۆژدا  .

 ( اللَّهُمَ حَبَّبْ إِلَيْنَا الْإِيمَانَ وَزَيِّنْهُ فِي قُلُوبِنَا، وَكَرِّهْ إِلَيْنَا الْكُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْيَانَ، وَاجْعَلْنَا مِنَ الرَّاشِدِينَ ) . مقتبس من سورة الحجرات، الآية: 7 .

واته‌ : خودایه‌ باوه‌ڕ له‌لامان خۆشه‌ویست بكه‌یت ؛ وه‌ له‌ناو دڵه‌كانمان بیڕازێنه‌وه‌ ؛ وه‌ بێ باوه‌ڕی و سه‌رپێچی و تاوان له‌لامان ناشیرین بكه‌یت ؛ وه‌ بمانكه‌ به‌ پێشه‌نگ و ڕێنموویكاری خه‌ڵك بۆ ڕێگای ڕاست

( اللَّهُمَّ قِنِي شُحَّ نَفْسِي وَاجْعَلْنِي مِنَ الْمُفْلِحِينَ ) . مقتبس من سورة التغابن، الآية: 16.

واته‌ : خودایه‌ نه‌فسم لە بەخیلی بپارێزه‌ ؛ وه‌ بمكه‌ به‌یه‌كێك له‌سه‌رفرازان و ڕزگار بوان .

 ( اللهمّ آتنا في الدنيا حسنة،وفي الآخرة حسنة وقنا عذاب النار ) . صحیح البخاری .

واته‌ : خودایه‌ له‌دونیادا خێر و چاكه‌مان پێ ببه‌خشه‌ ؛ وه‌ له‌دواڕۆژیش خێر و چاكه‌مان پێ ببه‌خشه‌ ؛ وه‌ له‌ سزای ئاگر بمان پارێزه‌ .

( اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ النَّارِ وَعَذَابِ النَّارِ، وَفِتْنَةِ الْقَبْرِ، وَعَذَابِ الْقَبْرِ، وَشَرِّ فِتْنَةِ الْغِنَى، وَشَرِّ فِتْنَةِ الْفَقْرِ، اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ فِتْنَةِ الْمَسِيحِ الدَّجَّالِ، اللَّهُمَّ اغْسِلْ قَلْبِي بِمَاءِ الثَّلْجِ وَالْبَرَدِ، وَنَقِّ قَلْبِي مِنْ الْخَطَايَا كَمَا نَقَّيْتَ الثَّوْبَ الْأَبْيَضَ مِنْ الدَّنَسِ، وَبَاعِدْ بَيْنِي وَبَيْنَ خَطَايَايَ كَمَا بَاعَدْتَ بَيْنَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ. اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ الْكَسَلِ وَالْمَأْثَمِ وَالْمَغْرَم ) . صحیح البخاری .

واته‌ : خودایه‌ په‌نات پێ ده‌گرم له‌ فیتنه‌ و سزای ئاگری دۆزه‌خ ؛ وه‌ په‌نات پێ ده‌گرم له‌ فیتنه‌ و ئاشووبی ناو گۆڕ ؛ وه‌ په‌نات پێ ده‌گرم له‌ فیتنه‌ و ئاشووبی ده‌وڵه‌مه‌ندی ؛ وه‌ په‌نات پێ ده‌گرم له‌ فیتنه‌ و ئاشووبی هه‌ژاری ؛ خودایه‌ په‌نات پێ ده‌گرم له‌ شه‌ڕ و فیتنه‌ی مه‌سیحی ده‌ججال ؛ خودایه‌ دڵم  به‌ ئاوی به‌فر و ته‌رزه‌ بشۆره‌ و پاكی بكه‌وه‌ له‌ گوناه و تاوان وه‌ك چۆن پۆشاكی سپی پاك ده‌كرێته‌وه‌ له‌ چڵك و پیسی ؛ وه‌ نێوان من و گوناه و تاوان له‌یه‌كتر دوور بخه‌ وه‌ك چۆن نێوان خۆر هه‌ڵات و خۆر ئاوات له‌یه‌كتر دوور خستۆته‌وه‌ ؛ خودایه‌ په‌نات پێ ده‌گرم له‌ ته‌مبه‌ڵی و تاوانكاری و قه‌رزداری .

 ( اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْعَجْزِ، وَالْكَسَلِ، وَالْجُبْنِ، وَالْهَرَمِ، والْبُخْلِ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ، وَمِنْ فِتْنَةِ الْمَحْيَا وَالْمَمَاتِ ) . صحیح البخاری .

واته‌ : خودایه‌ په‌نات پێ ده‌گرم له‌ بێ توانایی ؛ وه‌ له‌ ته‌مبه‌ڵی ؛ وه‌ له‌ ترسنۆكی ؛ وه‌ له‌ په‌ككه‌وته‌یی و به‌ساڵاچوویی ؛ وه‌ له‌ ڕه‌زیلی ؛ وه‌ په‌نات پێ ده‌گرم له‌ سزای ناو گۆڕ ؛ وه‌ له‌ فیتنه‌ و ئاشووبی ژیان و مردن

( اللهمَّ إنِّي أعُوذُ بِكَ مِنْ جَهْدِ الْبَلَاءِ، وَدَرَكِ الشَّقَاءِ، وَسُوءِ الْقَضَاءِ، وَشَمَاتَةِ الْأَعْدَاءِ ) . صحیح البخاری .

واته‌ : خودایه‌ په‌نات پێ ده‌گرم له قورسی ‌به‌ڵا و ناخۆشی ؛ وه‌ له‌ تیاچوون و نه‌مان ؛ وه‌ له‌ قه‌زا و قه‌ده‌ری ناخۆش ؛ وه‌ له‌ خۆشحاڵی دوژمن پێمان .

( اللَّهُمَّ أَصْلِحْ لِي دِينِي الَّذِي هُوَ عِصْمَةُ أَمْرِي، وَأَصْلِحْ لِي دُنْيَايَ الَّتِي فِيهَا مَعَاشِي، وَأَصْلِحْ لِي آخِرَتِي

 الَّتِي فِيهَا مَعَادِي، وَاجْعَلِ الْحَيَاةَ زِيَادَةً لِي فِي كُلِّ خَيْرٍ، وَاجْعَلِ الْمَوْتَ رَاحَةً لِي مِنْ كُلِّ شَرٍّ ) . أخرجه مسلم

واته‌ : خودایه‌ دینداریم باش بكه‌ ؛ ئه‌و دینداریه‌ی كه‌ هۆكاری پاراستنی منه‌ له‌ناخۆشیه‌كانی دونیاو دواڕۆژ ؛ وه‌ ژیانی دونیام بۆ باش بكه‌ ؛ كه‌ ژیانی منی پێوه‌ به‌نده‌ ؛ وه‌ دواڕۆژم  بۆ باش بكه كه‌ شوێنی گه‌ڕانه‌وه‌مه‌ ؛ خودایه‌ ژیانی دونیام والێبكه‌ كه‌زۆر كرده‌وه‌ی چاكی تیادا ئه‌نجام بده‌م ؛ وه‌ مردنم بۆ بكه‌ به‌ حه‌وانه‌وه‌ و ڕزگار بوون له‌ هه‌موو شه‌ڕ و خراپه‌یه‌ك .

( اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْهُدَى، وَالتُّقَى، وَالْعَفَافَ، وَالْغِنَى ) . أخرجه مسلم .

واته‌ : خودایه‌ داوای هیدایه‌ت و ته‌قوا و خۆپارێزی و نه‌فس به‌رزیت لێ ده‌كه‌م .

اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْعَجْزِ، وَالْكَسَلِ، وَالْجُبْنِ، وَالْبُخْلِ، وَالْهَرَمِ، وَعَذَابِ الْقَبْرِ، اللَّهُمَّ آتِ نَفْسِي تَقْوَاهَا، وَزَكِّهَا أَنْتَ خَيْرُ مَنْ زَكَّاهَا، أَنْتَ وَلِيُّهَا وَمَوْلَاهَا، اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ عِلْمٍ لَا يَنْفَعُ، وَمِنْ قَلْبٍ لَا يَخْشَعُ، وَمِنْ نَفْسٍ لَا تَشْبَعُ، وَمِنْ دَعْوَةٍ لَا يُسْتَجَابُ لَهَا . أخرجه مسلم .

واته‌ : خودایه‌ په‌نات پێ ده‌گرم له‌ بێ توانایی ؛ وه‌ له‌ ته‌مبه‌ڵی ؛ وه‌ له‌ ترسنۆكی ؛ وه‌ له‌ڕه‌زیلی ؛ وه‌ له‌ به‌ساڵاچوویی و په‌ككه‌وته‌یی ؛ وه‌ له‌ سزای ناو گۆڕ ؛ خودایه‌ ته‌قوا به‌ نه‌فسم ببه‌خشه‌ ؛ وه‌ پاكی بكه‌وه‌ به‌ڕاستی جگه‌ له‌ تۆ كه‌سێكی ترنیه‌ نه‌فس پاك بكاته‌وه‌ ؛ به‌ڕاستی هه‌رتۆ خاوه‌ن و په‌روه‌ردگاری نه‌فسەکانى ؛ خودایه‌ په‌نات پێ ده‌گرم له‌ زانستێك كه‌ سوود نه‌گه‌یه‌نێت ؛ وه‌ دڵێك كه‌ له‌خوا نه‌ترس بێت ؛ وه‌ نه‌فسێك كه‌ تێر نه‌بێت ؛ وه‌ دوعایه‌ك كه‌ گیرا نه‌بێت .

اللَّهُمَّ اهْدِنِي وَسَدِّدْنِي، اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْهُدَى وَالسَّدَاد . أخرجه مسلم .

واته‌ : خودایه‌ هیدایه‌تم بده‌ و به‌رده‌وامیم پێ ببه‌خشه‌ ؛ خودایه‌ داوای هیدایه‌ت و به‌رده‌وامیت لێ ده‌كه‌م

اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ زَوَالِ نِعْمَتِكَ، وَتَحَوُّلِ عَافِيَتِكَ، وَفُجَاءَةِ نِقْمَتِكَ، وَجَمِيعِ سَخَطِكَ . أخرجه مسلم .

واته‌ : خودایه‌ په‌نات پێ ده‌گرم له‌ نه‌مانی نیعمه‌ت و به‌خششه‌كانت ؛ وه‌ له‌گۆڕینی له‌شساغی بۆ نه‌خۆشی ؛ وه‌ له‌ سزای له‌ناكاوت ؛ وه‌ له‌گشت ئه‌وشتانه‌ی لێی ناڕازیت و پەنات پی دەگرین لە گشت تورەبونەکانت .

( اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا عَمِلْتُ، وَمِنْ شَرِّ مَا لَمْ أَعْمَلْ ) . صحیح مسلم .

واته‌ : خودایه‌ په‌نات پێ ده‌گرم له‌ خراپه‌ی ئه‌و كرده‌وانه‌ی ئه‌نجامم داوه‌ ؛ وه‌ له‌ خراپه‌ی ئه‌و كرده‌وانه‌ش كه‌ ئه‌نجامم نه‌داوه‌ .

(اللَّهُمَّ أكْثِرْ مَالِي، وَوَلَدِي، وَبَارِكْ لِي فِيمَا أعْطَيْتَنِي وَاغْفِرْ لِي ) .

واته‌ : خودایه‌ ماڵم زیاد بكه‌ ؛ وه‌ منداڵم زیاد بكه‌ ؛ وه‌ به‌ره‌كه‌ت بخه‌ره‌ گشت ئه‌وشتانه‌ی پێم ده‌به‌خشیت ؛ وه‌ له‌ گوناهه‌كانم خۆشبه‌ .

( لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ الْعَظِيمُ الْحَلِيمُ، لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ، لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ رَبُّ السَّمَوَاتِ، وَرَبُّ الْأَرْضِ، وَرَبُّ الْعَرْشِ الْكَرِيم ) . صحیح البخاری .

واته‌ : هیچ په‌رستراوێك نیه‌ شایه‌نی په‌رستن بێت بەحەق ته‌نها الله نه‌بێت كه‌ زۆر مه‌زن و نه‌رم و نیانه‌ ؛ هیچ په‌رستراوێك نیه‌ شایه‌نی په‌رستن بێت ته‌نها الله نه‌بێت كه‌ په‌روه‌ردگاری عه‌رشی مه‌زنه‌ ؛ هیچ په‌رستراوێك نیه‌ شایه‌نی په‌رستن بێت ته‌نها الله نه‌بێت كه‌ په‌روه‌ردگاری ئاسمانه‌كانه‌ ؛ وه‌ په‌روه‌ردگاری زه‌وییه‌ ؛ وه‌ په‌روه‌ردگاری عه‌رشی به‌ڕێزه‌ .

( اللَّهُمَّ رَحْمَتَكَ أَرْجُو فَلَا تَكِلْنِي إِلَى نَفْسِي طَرْفَةَ عَيْنٍ، وَأَصْلِحْ لِي شَأْنِي كُلَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ ) . صحیح ابی داود .

واته‌ : خودایه‌ ئومێدی ڕه‌حم و به‌زه‌یی تۆم هه‌یه‌ ؛ جا به‌ ئه‌ندازه‌ی چاوتروكانێك مه‌مده‌ ده‌ست نه‌فسی خۆمه‌وه‌ ؛ وه‌ هه‌موو كار و باری ژیانم باش بكه‌ ؛ به‌ڕاستی هیچ په‌رستراوێك نیه‌ شایه‌نی په‌رستن بێت ته‌نها تۆ نه‌بێت .

(اللَّهُمَّ إِنِّي عَبْدُكَ ابْنُ عَبْدِكَ ابْنُ أَمَتِكَ، نَاصِيَتِي بِيَدِكَ، مَاضٍ فِيَّ حُكْمُكَ، عَدْلٌ فِيَّ قَضَاؤُكَ، أَسْأَلُكَ بِكُلِّ اسْمٍ هُوَ لَكَ سَمَّيْتَ بِهِ نَفْسَكَ، أَوْ أَنْزَلْتَهُ فِي كِتَابِكَ، أَوْ عَلَّمْتَهُ أَحَدًا مِنْ خَلْقِكَ، أَوِ اسْتَأْثَرْتَ بِهِ فِي عِلْمِ الْغَيْبِ عِنْدَكَ، أَنْ تَجْعَلَ الْقُرْآنَ رَبِيعَ قَلْبِي، وَنُورَ صَدْرِي، وَجَلَاءَ حُزْنِي، وَذَهَابَ هَمِّي ) . صحیح أبی داود .

واته‌ : خودایه‌ من به‌نده‌ی تۆم كوڕی به‌نده‌ی تۆم كوڕی كۆیله‌ی تۆم ؛ چاره‌نووسم به‌ده‌ستی تۆیه‌ ؛ حوكمی تۆ بۆمن بریاردراوه‌ ؛ بڕیاره‌كانت بۆم دادپه‌روه‌رانه‌یه‌ ؛ داوات لێ ده‌كه‌م به‌هه‌موو ناوێك كه‌ هه‌ته‌ و خۆتت پێ ناوناوه‌ ؛ یان له‌ناو په‌رتوكه‌كه‌تدا داتبه‌زاندووه‌ ؛ یان یه‌كێكت فێركردووه‌ له‌ به‌نده‌كانت  ؛  یان له‌ زانسته‌ نهێنیه‌كانی خۆت هه‌ڵتگرتووه‌ ؛ قورئان بكه‌ به‌ به‌هاری دڵم ؛ وه‌ ڕووناكی سینه‌ و ده‌روونم ؛ وه‌ بیكه‌ به‌ڕه‌وێنه‌ری خه‌فه‌ت و دڵته‌نگیم .

(اللَّهُمَّ مُصَرِّفَ القُلُوبِ صَرِّفْ قُلُوبَنَا عَلَى طَاعَتِكَ ) . صحیح مسلم .

واته‌ : خودایه‌ تۆ هه‌ڵسووڕێنه‌ری دڵه‌كانی ؛ دڵه‌كانمان هه‌ڵسووڕێنه‌ بۆ گوێڕایه‌ڵی كردنی خۆت .

 (يَا مُقَلِّبَ القُلُوبِ ثَبِّت قَلْبِي عَلَى دِينِكَ ) . صحیح الجامع .

واته‌ : خودايه‌ ئه‌ی وه‌رگێڕی دڵه‌كان ؛ دڵم له‌سه‌ر ئاینه‌كه‌ت جێگیربكه‌ .

_(اللَّهُمَّ إنِّي أسْألُكَ[الْيَقِينَ]و [الْعَفْوَو] الْعَافِيَةَ فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَة ) . صحیح ابن ماجه .

واته‌ : خودایه‌ داوای دڵنیایی و لێ بوورده‌یی و سه‌لامه‌تیت لێ ده‌كه‌م له‌دونیا و له‌ دواڕۆژ .

_ (اللهمّ أحْسِنْ عَاقِبَتَنَا فِي الأُمُورِ كُلِّهَا، وَأجِرْنَا مِنْ خِزْيِ الدُّنْيَا وَعَذَابِ الآخِرَة ) . رواه أحمد .

واته‌ : خودایه‌ له‌هه‌موو شتێكدا كۆتا خێرمان بكه‌یت ؛ وه‌ بمانپارێزه‌ له‌ به‌ڵا و ناخۆشیه‌كانی دونیا و سزای دواڕۆژ .

_ (رَبِّ أَعِنِّي وَلَا تُعِنْ عَلَيَّ، وَانْصُرْنِي وَلَا تَنْصُرْ عَلَيَّ، وَامْكُرْ لِي وَلَا تَمْكُرْ عَلَيَّ، وَاهْدِنِي وَيَسِّرِ الهُدَى إِلَيَّ، وَانْصُرْنِي عَلَى مَنْ بَغَى عَلَيَّ، رَبِّ اجْعَلْنِي لَكَ شَكَّارًا، لَكَ ذَكَّارًا، لَكَ رَهَّابًا، لَكَ مِطْوَاعًا، إِلَيْكَ مُخْبِتًا أَوَّاهاً مُنِيبًا، رَبِّ تَقَبَّلْ تَوْبَتِي، وَاغْسِلْ حَوْبَتِي، وَأَجِبْ دَعْوَتِي، وَثَبِّتْ حُجَّتِي، وَاهْدِ قَلْبِي، وَسَدِّدْ لِسَانِي، وَاسْلُلْ سَخِيمَةَ قَلْبِي ) . صحيح ابي دواود .

واته‌ : په‌روه‌ردگارم یارمه‌تیم بده‌ و یارمه‌تی كه‌سیش مه‌ده‌ له‌سه‌رم ؛ وه‌ سه‌رم بخه‌ و كه‌سیش سه‌رمه‌خه‌ به‌سه‌رمدا ؛ پلانم بۆ دارێژه‌ و پلانی كه‌سیش دامه‌ڕێژه‌ له‌سه‌رم ؛ وه‌ ڕێنمایم بكه‌ و ڕێنمایی كردنیشم بۆ ئاسان بكه‌ ؛ وه‌ سه‌رم بخه‌ به‌سه‌ر ئه‌وكه‌سه‌ی ده‌ست درێژی ده‌كاته‌ سه‌رم ؛ خودایه‌ وام لێ بكه‌ شوكرانه‌ بژێری تۆبم ؛ زیكری تۆ بكه‌م ؛ له‌تۆ بترسم ؛ گوێڕایه‌ڵی تۆ بكه‌م ؛ بۆلای تۆ بگه‌ڕێمه‌وه‌ ؛ په‌روه‌ردگارم تۆبه‌م لێ قه‌بوڵ بكه‌ ؛ وه‌ تاوانه‌كانم بشۆره‌وه‌ ؛ وه‌ دوعاكه‌م وه‌ڵام بده‌وه‌ ؛ وه‌ به‌ڵگه‌كانم جێگیر بكه‌ ؛ وه‌ دڵم هیدایه‌تدراوبكه‌ ؛ وه‌ زمانم ڕاست بكه‌ره‌وه‌ ؛ وه‌ پۆخڵه‌واتی ناو دڵم ده‌ربهێنه‌ .

_ (اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ سَمْعِي، وَمِنْ شَرِّ بَصَرِي، وَمِنْ شَرِّ لِسَانِي، وَمِنْ شَرِّ قَلْبِي، وَمِنْ شَرِّ مَنِيِّي

 ) . صحيح الترمذي .

واته‌ : خودایه‌ په‌نات پێ ده‌گرم له‌خراپه‌ی بیستنم ؛ وه‌ له‌ خراپه‌ی بینینم ؛ وه‌ له‌خراپه‌ی زمانم ؛ وه‌ له‌خراپه‌ی دڵم ؛ وه‌ له‌ خراپه‌ی  شه‌هوه‌تم  .

_ (اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْبَرَصِ، وَالْجُنُونِ، وَالْجُذَامِ، وَمِنْ سَيِّئِ الأَسْقَام ) . صحیح ابی داود .

واته‌ : خودایه‌ په‌نات پێ ده‌گرم له‌ نه‌خۆشی گولی ؛ وه‌ له‌ شێتی ؛ وه‌ له‌نه‌خۆشی گه‌ڕی ؛ وه‌ له‌خراپترینی ده‌رد و نه‌خۆشیه‌كان .

_ (اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ مُنْكَرَاتِ الْأَخْلَاقِ، وَالْأَعْمَالِ، وَالْأَهْوَاءِ ) . صحيح الترمذي .

واته‌ : خودایه‌ په‌نات پێ ده‌گرم له‌ ڕه‌وشته‌ خراپه‌كان ؛ وه‌ له‌ كرده‌وه‌ خراپه‌كان ؛ وه‌ له‌ هه‌واو ئاره‌زووه‌ خراپه‌كان .

_ (اللَّهُمَّ إِنَّكَ عُفُوٌّ كَرِيمٌ تُحِبُّ الْعَفْوَ فَاعْفُ عَنِّي ) . صحيح الترمذي .

واته‌ : خودایه‌ به‌ڕاستی تۆ لێ بوورده‌ی و لێ بوردنیشت پێخۆشه‌  له‌گوناهه‌كانم خۆشبه‌ و لێم ببووره‌ .

_ (اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ فِعْلَ الْخَيْرَاتِ، وَتَرْكَ الْمُنْكَرَاتِ، وَحُبَّ الْمَسَاكِينِ، وَأَنْ تَغْفِرَ لِي، وَتَرْحَمَنِي، وَإِذَا أَرَدْتَ فِتْنَةَ قَوْمٍ فَتَوَفَّنِي غَيْرَ مَفْتُونٍ، وَأَسْأَلُكَ حُبَّكَ، وَحُبَّ مَنْ يُحِبُّكَ، وَحُبَّ عَمَلٍ يُقَرِّبُنِي إِلَى حُبِّكَ ) . صحيح الترمذي .

واته‌ : خودایه‌ داوات لێ ده‌كه‌م كرده‌وه‌ی چاكم پێ ببه‌خشیت ؛ وه‌ داوات لێ ده‌كه‌م یارمه‌تیم بده‌یت بۆ وازهێنان له‌كرده‌وه‌ی خراپ ؛ وه‌ خۆشویستنی هه‌ژاران ؛ وه‌ له‌گوناهه‌كانم خۆشبیت ؛ وه‌ ڕه‌حمم پێ بكەیت‌ ؛ وه‌ ئه‌گه‌ر ویستت كه‌سانێك تووشی فیتنه‌ بكه‌یت ئه‌وا بممرێنه‌ و تووشی فیتنه‌ نه‌بم ؛ وه‌ داوای خۆشویستنی خۆتت لێ ده‌كه‌م ؛ وه‌ خۆشویستنی ئه‌وكه‌سه‌ی تۆی خۆش ده‌وێت ؛ وه‌ خۆشویستنی كرده‌وه‌یه‌ك كه‌ له‌خۆشویستنی تۆم نزیك بكاته‌وه‌ .

_ (اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنَ الْخَيْرِ كُلِّهِ: عَاجِلِهِ وَآجِلِهِ، مَا عَلِمْتُ مِنْهُ وَمَا لَمْ أَعْلَمْ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنَ الشَّرِّ كُلِّهِ عَاجِلِهِ وَآجِلِهِ، مَا عَلِمْتُ مِنْهُ وَمَا لَمْ أَعْلَمْ. اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ خَيْرِ مَا سَأَلَكَ عَبْدُكَ وَنَبِيُّكَ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ [مَا اسْتَعَاذَ بِكَ] [مِنْهُ] عَبْدُكَ وَنَبِيُّكَ. اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْجَنَّةَ، وَمَا قَرَّبَ إِلَيْهَا مِنْ قَوْلٍ أَوْ عَمَلٍ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنَ النَّارِ وَمَا قَرَّبَ إِلَيْهَا مِنْ قَوْلٍ أَوْ عَمَلٍ، وَأَسْأَلُكَ أَنْ تَجْعَلَ كُلَّ قَضَاءٍ قَضَيْتَهُ لِي خَيْرا ) . صحیح ابن ماجه .

واته‌ : خودایه‌ داوای خێرت لێ ده‌كه‌م هه‌رهه‌مووی : هی ئێستا و هی داهاتوو ؛ ئه‌وه‌ی  ده‌یزانم و ئه‌وه‌ش كه‌ نایزانم ؛ وه‌ په‌نات پێ ده‌گرم له‌ خراپه‌ هه‌ر هه‌مووی : هی ئیستا و هی داهاتوو ؛ ئه‌وه‌ی  ده‌یزانم و ئه‌وه‌ش كه‌ نایزانم ؛ خودایه‌ داوای ئه‌و خێره‌ت لێ ده‌كه‌م كه‌ به‌نده‌كه‌ت و پێغه‌مبه‌ره‌كه‌ت داوای لێ كردوویت ؛ وه‌ په‌نات پێ ده‌گرم له‌و خراپه‌ی كه‌ به‌نده‌كه‌ت و پێغه‌مبه‌ره‌كه‌ت په‌نای پێ گرتوویت ؛ خودایه‌ داوای به‌هه‌شتت لێ ده‌كه‌م ؛ وه‌ ئه‌وه‌ی له‌به‌هه‌شت نزیكم ده‌كاته‌وه‌ به‌ قسه‌ یان كرده‌وه‌ ؛ وه‌ په‌نات پێ ده‌گرم له‌ ئاگر ‌ ئه‌وه‌ش له‌ئاگر نزیكم ده‌كاته‌وه‌ به‌ قسه‌ یان به‌ كرده‌وه‌ ؛ وه‌ داوات لێ ده‌كه‌م هه‌ر بڕیاڕێك كه‌ داوتە‌ له‌سه‌رم بۆم به‌خێر بگێڕیت .

_ (اللَّهُمَّ احْفَظنِي بالإِسْلاَمِ قائِماً، واحْفَظْنِي بالإِسْلاَمِ قاعِداً، واحْفَظنِي بالإِسْلاَمِ راقِداً، ولا تُشْمِتْ بِي عَدُوّاً ولا حاسِداً. اللَّهُمَّ إِنِّي أسْألُكَ مِنْ كُلِّ خَيْر خزائِنُهُ بِيَدِكَ، وأعُوذُ بِكَ مِنْ كُلِّ شَرٍّ خَزَائِنُهُ بِيَدِكَ ) . صحیح الجامع .

واته‌ : خوایه‌ بمپارێزه‌ به‌ ئیسلام كاتێك كه‌ به‌پێوه‌م ؛ وه‌ بمپارێزه‌ به‌ ئیسلام كاتێك كه‌ دانیشتووم ؛ وه‌ دڵی هیچ دو‌ژمنێك و حه‌سوودێك به‌من خۆش مه‌كه‌ ؛ خودایه‌ داوای هه‌موو چاكه‌یه‌كت لێ ده‌كه‌م كه‌ خه‌زێنه‌كه‌ی له‌ده‌ستی تۆدایه‌ ؛ وه‌ په‌نات پێ ده‌گرم له‌گشت خراپه‌یه‌ك كه‌ خه‌زێنه‌كه‌ی له‌ده‌ستی تۆدایه‌ .

_ (اللَّهُمَّ اقْسِمْ لَنَا مِنْ خَشْيَتِكَ مَا تَحُولُ بِهِ بَيْنَنَا وَبَيْنَ مَعَاصِيكَ، وَمِنْ طَاعَتِكَ مَا تُبَلِّغُنَا بِهِ جَنَّتَكَ، وَمِنَ الْيَقِينِ مَا تُهَوِّنُ بِهِ عَلَيْنَا مَصَائِبَ الدُّنْيَا، اللَّهُمَّ مَتِّعْنَا بِأَسْمَاعِنَا، وَأَبْصَارِنَا، وَقُوَّاتِنَا مَا أَحْيَيْتَنَا، وَاجْعَلْهُ الْوَارِثَ مِنَّا، وَاجْعَلْ ثَأْرَنَا عَلَى مَنْ ظَلَمَنَا، وَانْصُرْنَا عَلَى مَنْ عَادَانَا، وَلَا تَجْعَلْ مُصِيبَتَنَا فِي دِينِنَا، وَلَا تَجْعَلِ الدُّنْيَا أَكْبَرَ هَمِّنَا، وَلَا مَبْلَغَ عِلْمِنَا، وَلَا تُسَلِّطْ عَلَيْنَا مَنْ لَا يَرْحَمُنَا ) . صحیح الجامع .

واته‌ : خودایه‌ ترسی خۆتمان پێ ببه‌خشه‌ بۆ ئه‌وه‌ی ببێته‌ ڕێگر له‌نێوان ئێمه‌ و سه‌رپێچی كردنی تۆ ؛ وه‌ گوێڕایه‌ڵی كردنی خۆتمان پێ ببه‌خشه‌ كه‌ بمان گه‌یه‌نێت به‌ به‌هه‌شته‌كه‌ت ؛ وه‌ یه‌قین و دڵنیایمان پێ ببه‌خشه‌ بۆ ئه‌وه‌ی به‌ڵا و ناخۆشیه‌كانی دونیامان له‌سه‌ر سووك بكات ؛ خودایه‌ خۆشگوزه‌رانمان بكه‌ به‌ بیستنه‌كانمان و بینینه‌كانمان و تواناكانمان ؛ ئه‌وه‌نده‌ی له‌ژیانداین ؛ وه‌ ئه‌وانه‌ش بكه‌ به‌ میراتگری ئێمه‌ ؛ وه‌ تۆڵه‌ سه‌ندنه‌وه‌مان بخه‌ره‌ سه‌ر ئه‌وانه‌ی سته‌ممان لێ ده‌كه‌ن ؛ وه‌ سه‌رمان بخه‌ به‌سه‌ر ئه‌وكه‌سانه‌ی دوژمنایه‌تیمان ده‌كه‌ن ؛ وه‌ به‌ڵا و ناخۆشیه‌كانمان نه‌خه‌یته‌ ناو دینه‌كه‌مان ؛ وه‌ دونیا مه‌كه‌ به‌ خه‌م و مه‌به‌ستی گه‌وره‌مان و ئامانجی زانستمان ؛ وه‌ به‌سه‌رمان زاڵمه‌كه‌ ئه‌وكه‌سه‌ی ڕه‌حممان پێ ناكات .

_ (اللَّهُمَّ إنِّي أَعوذُ بِكَ مِنَ الجُبْنِ، وَأعُوذُ بِكَ مِنَ البُخْلِ، وَأعُوذُ بِكَ مِنْ أنْ أُرَدَّ إِلَى أَرْذَلِ العُمُرِ، وَأعُوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ الدُّنْيَا وَعَذَابِ القَبْرِ ) . صحیح البخاری .

واته‌ : خودایه‌ په‌نات پێ ده‌گرم له‌ ترسنۆكی ؛ وه‌ په‌نات پێ ده‌گرم له‌ ڕه‌زیلی ؛ وه‌ په‌نات پێ ده‌گرم له‌وه‌ی بمگه‌ڕینیته‌وه‌ بۆ زه‌لیلترین ته‌مه‌ن ؛ وه‌ په‌نات پێ ده‌گرم له‌ فیتنه‌ی دونیا وه‌ سزای ناوگۆڕ .

_ (  اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي خَطِيئَتِي، وَجَهْلِي، وَإِسْرَافِي فِي أَمْرِي، وَمَا أَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ مِنِّي، اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي هَزْلِي، وَجِدِّي، وَخَطَئي، وَعَمْدِي، وَكُلُّ ذَلِكَ عِنْدِي ) . متفق علیه .

واته‌ : خودایه‌ له‌گوناهم خۆشبه‌ ؛ وه‌ له‌ نه‌زانینم خۆشبه‌ ؛ وه‌ له‌زێده‌ڕه‌ویه‌كانم خۆشبه‌ ؛ وه‌ ئه‌وشتانه‌ی تۆ ده‌یزانی و من نایزانم ؛ خودایه‌ له‌وكارانه‌م خۆشبه‌ كه‌ باگاڵته‌ كردوومه‌ ؛ وه‌ ئه‌وكاره‌ی به‌ بێ گاڵته‌ كردوومه‌ ؛ وه‌ ئه‌وكاره‌ی به‌ هه‌ڵه‌ كردوومه‌ ؛ وه‌ ئه‌و كاره‌ی به‌ ئه‌نقه‌ست كردوومه‌ ؛ وه‌ گشت ئه‌وشته‌ نادروستانه‌ی له‌لام هه‌یه‌ و ئه‌نجامم داوه‌ .

_ (اللَّهُمَّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي ظُلْمًا كَثِيرًا، وَلَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ. فَاغْفِرْ لِي مَغْفِرَةً مِنْ عِنْدِكَ، وَارْحَمْنِي إِنَّكَ أَنْتَ الْغَفُورُ الرَّحِيم ) . متفق علیه .

واته‌ : خودایه‌ من سته‌می زۆرم له‌نه‌فسی خۆم كردووه‌ ؛ وه‌ هیچ كه‌سێك له‌ گوناه خۆش نابێت ته‌نها تۆ نه‌بێت ؛ جا لێم خۆشبه‌ به‌ لێ خۆشبوونی خۆت ؛ وه‌ ڕه‌حمم پێ بكه‌ به‌ڕاستی تۆ لێ بوورده‌ و به‌ به‌زه‌یی .

_ (اللَّهُمَّ لَكَ أَسْلَمْتُ، وَبِكَ آمَنْتُ، وَعَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ، وَإِلَيْكَ أَنَبْتُ، وَبِكَ خَاصَمْتُ. اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِعِزَّتِكَ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ أَنْ تُضِلَّنِي، أَنْتَ الْحَيُّ الَّذِي لَا يَمُوتُ، وَالْجِنُّ وَالْإِنْسُ يَمُوتُونَ ) . صحیح مسلم .

واته‌ : خوایه‌ بۆتۆ مل كه‌چ بووم ؛ وه‌ باوه‌ڕم به‌تۆ هێنا ؛ وه‌ پشتم به‌تۆ به‌ست ؛ وه‌ بۆلای تۆ گه‌ڕامه‌وه‌ ؛ وه‌ به‌تۆ وه‌ڵامی دوژمنان ئه‌ده‌مه‌وه‌ ؛ خودایه‌ په‌نا به‌ هێز و ده‌سه‌ڵاتت ده‌گرم ؛ هیچ په‌رستراوێك شایه‌نی په‌رستن نیه‌ بەحەق ته‌نها تۆ نه‌بێت له‌ گومڕایی بمپارێزه‌ ؛ تۆ هه‌میشه‌ زیندووییت و نامریت ؛ جنۆكه‌ و مرۆڤه‌كان ده‌مرن .

_ (اللَّهُمَّ إنَّا نَسْألُكَ مُوجِباتِ رَحْمَتِكَ، وَعَزائِمَ مَغْفِرَتِكَ، والسَّلامَةَ مِنْ كُلِّ إثمٍ، والغَنِيمَةَ مِنْ كُلِّ بِرٍّ، والفَوْزَ بالجَنَّةِ، والنَّجاةَ مِنَ النَّارِ ) . صححه الحاكم .

واته‌ : خودایه‌ داوای ڕه‌حمه‌تی خۆتت لێ ده‌كه‌م ؛ وه‌ داوای لێ خۆشبوونی خۆتت لێ ده‌كه‌م ؛ وه‌ داوای سه‌لامه‌تیت لێ ده‌كه‌م له‌هه‌موو گوناهێك ؛ وه‌ داوای به‌ده‌ست هێنانی هه‌موو چاكه‌یه‌كت لێ ده‌كه‌م ؛ وه‌ داوای به‌ده‌ست هێنانی به‌هه‌شتت لێ ده‌كه‌م ؛ وه‌ داوای ڕزگاربوونت لێ ده‌كه‌م له‌ ئاگر .

_ (اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِلْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ ) . صحیح الجامع .

واته‌ : خودایه‌ داوای لێ خۆشبوونت لێ ده‌كه‌م بۆ باوه‌ڕدارانی پیاو و باوه‌ڕدارانی ئافره‌ت .

_ (اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ذَنْبِي، وَوَسِّعْ لِي فِي دَارِي، وَبَارِكْ لِي فِيمَا رَزَقْتَنِي ) . صحیح الجامع الصغیر .

واته‌ : خودایه‌ له‌ گوناهم خۆشبه‌ ؛ وه‌ ڕووبه‌ری خانووم فراوان بكه‌ ؛ وه‌ به‌ره‌كه‌ت بخه‌ره‌ ناو ئه‌و ڕزقه‌كه‌ی كه‌ پێم ده‌به‌خشیت .